Carrotmobbing

Het is een hype in de VS: carrotmobbing. Je vraagt eerst aan verschillende winkels wie het meest wil investeren in duurzaamheid en de hoogste bieder bezoek je met een flinke groep klanten. Een percentage van de meeropbrengst investeert de winkelier bijv. in energiebesparing.
Deze week onstond het idee om eens te kijken of zoiets ook in Nederland kan. Het begon met een artikel in NRCNext. Daarna ging de discussie los in het discussieforum Foodlog. De jonge ondernemer Willem Treep van Willem&Drees is bezig met het promoten van lokaal geproduceerde biologische groenten. Hij stelde een datum voor voor de eerste Nederlandse carrotmob: vrijdag 10 juli om 13.00 uur in de Jumbo in Odijk. Geen carrotmob volgens het boekje, maar een spontane actie om een duurzaam initiatief te ondersteunen. De actie leidde direct tot kritische reacties van de 'officiële' carrotmob organisatie. Die zagen hun eigen primeur in rook opgaan. Ik moest smakelijk lachen om hun neiging om direct weer regels voor zoiets te gaan opstellen. Vervolgens ging de buzz op internet rond, via e-mail, weblogs en twitter.

Vandaag was het dan zover. Om 13.00 was ik in de Jumbo in Odijk. Samen met...10 anderen, voornamelijk insiders. Dat viel dus een beetje tegen. Willem Treep had er wel een ludieke actie van gemaakt door een kist met verse wortels neer te zetten en gratis wortels uit te delen. Aan media-aandacht geen gebrek. De krant was er en de radio (Llink programma Move Your Ass van Rudy Mackay). Zelfs Netwerk had belangstelling getoond, maar die hebben we toch maar even afgewimpeld, omdat het onduidelijk was hoeveel reactie we kregen. Op Foodlog staat een uitgebreid verslag.
Conclusie is dat voor een substantiële carrotmob meer voorbereiding nodig is om veel mensen op de been te krijgen. Andere conclusie is dat dit wel een manier is om aandacht te krijgen en om te laten zien dat de consument steeds gemakkelijker te verenigen is en dus invloed kan uitoefenen.

Zout en zoet op Kasteel Groeneveld

Twee weken geleden was de derde 'Smaak van Nederland' in Kasteel Groeneveld, een serie proeverijen om te kijken of we echte smaken van ambachtelijke producenten kunnen onderscheiden van de smaken die de voedingsmiddelenindustrie ons voorzet. Dit keer ging het over zoet en zout en waren kinderen de belangrijkste proefkonijnen. Het zoute gedeelte bestond uit het proeven van drie soorten tomatensoep, drie soorten cocktailsaus en twee soorten mayonaise. Het zoete gedeelte uit aardbeienjam, hazelnootpasta en ijs. En, zoals eigenlijk al te verwachten viel, kozen de kinderen massaal voor de bekende smaak van Cup-a-soup, MacDonalds mayonaise, Nutella en vanilleroomijs van Abert Heijn. De zelfgemaakte tomatensoep, mayonaise en hazelnootpasta konden hen niet bekoren. De volwassenen waren wat genuanceerder, hoewel ook daar de meningen sterk verschilden. De vraag was vervolgens of de kinderen nu voor de bekende smaken kozen of voorkeur hadden voor de producten met veel zout en suiker. Voor een uitgebreid videoverslag klik hier.
Een paar dagen laten las ik een artikel in de krant over de perfecte combinatie van zoet en vet die onze hersenen aanzetten tot veel eten. Tiramisu benaderde de perfecte onweerstaanbare combinatie. De voedingsmiddelenindustrie weet dit natuurlijk en past haar producten hierop aan. Vandaar dat waarschijnlijk steeds meer producten op elkaar gaan lijken qua smaak. Geef mij daarom maar de pure producten waar ik zelf iets van kan maken...

Buurtmoestuinen

Vandaag in Dordrecht geweest bij een bijeenkomst over buurtmoestuinen in de krachtwijk Crabbenhof. Wat een enthousiasme spatte daarvan af. Buurtwerkster Aliek was de drijvende kracht. Samen met een paar anderen heeft zij het idee van een buurtmoestuin vormgegeven en gelukkig was er een woningbouwcorporatie die er wel wat in zag en mee is gaan doen. O.a. door grond beschikbaar te stellen. Het leuke was dat het buurthuis - via de moestuinen - mensen actief kreeg die nog nooit het buurthuis waren binnengekomen. Dit waren voornamelijk allochtonen die de Nederlandse taal niet spraken. Via het moestuinproject, heeft Aliek ze toch weten te bereiken en ze zijn zelfs op taalcursus gegaan. Ook Lily uit Delft had een mooi verhaal over een buurtmoestuin. Zij leefde met 32 nationaliteiten vlak bij elkaar en heeft - wederom met hulp van een woningbouwcorporatie - een moestuin opgezet midden tussen de flats. Zij was zelf geboren in Papoea Nieuw-Guinea en ze moest erg denken aan de tuinen die haar moeder vroeger had. Vandaar de naam Moe's tuin.
Mijn presentatie over de relatie tussen buurtmoestuinen en het LNV-beleid staat hier.

Verbinding stad-platteland

Woensdag 10 juni organiseerde de Stuurgroep Landbouwinnovatie Brabant (LIB) een themadiscussie over de relatie stad-platteland. We waren te gast bij de Philips Fruittuin in Eindhoven, een fruitbedrijf dat midden in Eindhoven ligt en dat vroeger eigendom was van Philips. Carlos Faes, de eigenaar van de fruittuin, hield een enthousiast verhaal hoe hij en zijn vrouw Anneke de boomgaard hebben uitgebouwd tot een multifunctioneel bedrijf. Carlos heeft twee passies: kwalitatief goed fruit telen op een zo duurzaam mogelijke manier en mensen vertellen hoe voedsel wordt verbouwd. Naast het telen van fruit, geven Carlos en Anneke excursies, verkopen ze streekproducten in de Landwinkel en runnen ze sinds september een pannenkoekenrestaurant. Anneke noemt het geven van excursies 'Calimero-marketing'. Door haar enthousiaste verhaal te vertellen aan schoolklassen, komen de kinderen later met de ouders weer terug om een pannenkoek te eten.
Een ander opvallend initiatief van de avond was dat van Hutten Catering. Zij zijn van plan om een groot deel van hun producten van dichtbij te gaan betrekken, dat wil zeggen van Brabantse bodem. In het restaurant De Raadskelder proberen ze dit concept uit door hier alleen streekproducten te serveren. Ik heb een waardebon voor een gratis diner gekregen, dus wie een keer mee wil ...

Wandelen zonder auto's op de dijk

Vandaag was de dijk in Culemborg even voor een klein deel autovrij. Vorig jaar heeft de gemeenteraad besloten dat organisaties in Culemborg enkele zondagen per jaar de dijk mogen laten afsluiten voor een activiteit. Milieudefensie Culemborg heeft hier gebruik van gemaakt door een kunst- en wandelroute te maken.
Ik heb van het recht om autovrij te wandelen graag gebruik gemaakt. Samen met mijn dochter heb ik een stukje gewandeld, genoten van het landschap en tussendoor bij elke lantaarnpaal een gedicht gelezen. Voor haar (11 jaar) een beetje moeilijk en de eerlijkheid gebiedt dat de betekenis van de meeste gedichten mij ook niet helemaal duidelijk was. Maar dat mocht de pret niet drukken. Van mij mag de dijk elke zondag, of beter nog permanent worden afgesloten voor gemotoriseerd verkeer.

 

Inspirerende klimaatactivist

 
Gisteren hield Wijnand Duyvendak een inleiding in Culemborg over klimaat. De aanleiding was de uitreiking van twee groene lintjes in het kader van Wereld Milieudag. Ik was erg onder de indruk van zijn verhaal. Wijnand gaf eerst met een aantal voorbeelden aan dat het klimaatprobleem urgenter is dan menigeen denkt. Ook hijzelf dacht een aantal jaren geleden nog dat het klimaatprobleem iets is van de volgende generatie. Maar met het recente risico op het smelten van de Noordpool, het ontdooien van het permafrost in Siberië en het verdwijnen van grote gletsjers is het probleem acuter dan ooit. Wrang is dat vooral ontwikkelingslanden de effecten zullen merken. Niet zozeer door het stijgen van de zeespiegel, maar door het schaarser worden van water voor drinkwater en voor de voedselvoorziening.
En toch blijft Wijnand optimistisch. Hij ziet grote veranderingen bij mensen, hij ziet mogelijkheden in de techniek en hij ziet dat landen zich anders gaan opstellen. Grote vraag is of het mogelijk is om met alle landen gezamenlijk tot afspraken te komen. Binnen vijf jaar moet er een scherpe daling van de CO2-emissie zijn bereikt. Kopenhagen in december van dit jaar is een eerste test. Als het niet lukt, dan blijft het kortetermijnbelang overwegen. Dat geldt op individueel niveau ("Ik ga geen kleinere auto rijden, als mijn buurman wel een grote heeft"), als op nationaal niveau ("Een accijns op fossiele energie leidt tot concurrentievervalsing als we het niet met z'n allen doen").
Ik ben een geboren optimist en ik vind ook dat we met z'n allen meer kunnen doen aan energiebesparing en aan duurzame energie, maar ik zie ook een enorme gloeiende plaat waar al onze druppels op terechtkomen. Zeker als ik denk dat de nieuwe industrielanden nog sterk zullen groeien en dat het voor westerse landen moeilijk zal zijn om in te leveren. Maar we kunnen niet niets doen. Al is het alleen maar om onze kinderen en kleinkinderen recht in de ogen te kunnen blijven kijken.

Stembureau 10

Gisteren een nieuwe ervaring gehad: lid zijn van stembureau 10. Het was leuker dan ik dacht. Vooral na half zes was het lekker druk en na 7 uur begon ook het lokale accordeonorkest in de ruimte naast het stemlokaal deuntjes uit de jaren 50 te spelen. Mijn collega-stembureaulid van 75 vond dat zeer aangenaam en ook de stemmers hadden de neiging om spontaan een dansje te maken. Kortom, het feest van de democratie!
Maar stemmen blijft een serieuze zaak en vooral het stemmen tellen moet serieus worden aangepakt. We kregen hulp van een kiezer en ook Marie-Bé en Eline kwamen meetellen. Democratie met de paplepel, zullen we maar zeggen.
De uitslag was als volgt (in volgorde van grootte):
- PVV 130 stemmen (16,3%)
- CDA 116 stemmen (14,5%)
- VVD 112 stemmen (14,0%)
- D66 110 stemmen (13,8%
- PvdA 106 stemmen (13,3%)
- GroenLinks 100 stemmen (12,5%)
- SP 56 stemmen (7%)
- CU/SGP 32 stemmen (4%
- Partij voor de Dieren 21 stemmen (2,6%)

Teleurstellend dat de PVV de grootste partij is geworden. Leuk dat GroenLinks er een zetel bij heeft en op 3 uitkomt. Grote vraag is natuurlijk wat deze stemverdeling voor consequenties heeft voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010. Met name wat de PVV-stemmers gaan doen.