dinsdag 3 september 2013

Varkenshuizen zorgen voor reuring

(Blog is eerder verschenen op 2-9-2013 op de site van InnovatieNetwerk)

 Wat doet het met mensen als er plotseling twee varkens in de buurt komen wonen? En wat gebeurt er met mensen als ze ook nog de verantwoordelijkheid krijgen voor de verzorging? Komen er gesprekken op gang over de herkomst van ons voedsel en hoe wij met dieren omgaan en leidt dat ook tot ander gedrag? Dat waren de vragen die voor Elles Kiers en Sjef Meijman van de PeerGrouP ten grondslag lagen een het initiatief Varkenshuis.En voor InnovatieNetwerk de reden om mee te doen.

Er zijn nu drie Varkenshuizen gerealiseerd: in Annerveenschekanaal, in Rotterdam en in Tilburg. Het had de nodige voeten in de aarde voordat het zover was. In Tilburg brak vorig jaar bijna een volksopstand uit toen bewoners van het Burgemeester van de Mortelplein zich fel verzetten tegen de komst van de varkens. Ook in Rotterdam moesten wat hobbels worden overwonnen vanwege bezwaren van de naastgelegen diervoederfabriek.

Uiteindelijk zijn de varkenshuizen allemaal gerealiseerd. In het Drentse dorp Annerveenschekanaal is het varkenshuis uitgegroeid tot een verzamelplaats voor de dorpsjeugd (“Spreken we af bij het Varkenshuis?”), in Rotterdam is een groot leegstaand terrein op Katendrecht omgetoverd tot een varkensparadijs, inclusief een stuk ma├»sland en in Tilburg is het Varkenshuis gerealiseerd in de tuin van de plaatselijke muziekschool, midden in het centrum. De ervaringen zijn tot nu allemaal positief. De varkens trekken veel bekijks, er komen allerhande verschillende mensen op af en er is een groep enthousiaste hulpboeren die de dagelijkse verzorging voor hun rekening nemen. Het voer komt van de buurtbewoners of van de plaatselijke middenstand die een bestemming vindt voor de overschotten. De varkens zijn zelfs een bron voor culturele inspiratie. In Katendrecht is het lied ‘Katenspek’ speciaal gemaakt voor de varkens Arie en Japie en gepost op de Facebookpagina. In Tilburg organiseert de Stichting Meating een tentoonstelling en een afsluitend symposium en door enkele leraren van de muziekschool wordt een requiem geschreven voor Vlekkie en Spekkie.

 Zo’n requiem leidt uiteraard tot gesprekken over het lot van de varkens. Is het nu wel of niet zielig om ze op te eten als je er zo lang voor gezorgd hebt? Er waren zelfs mensen die niet meer mee wilden doen als de varkens werden geslacht. Waarop anderen weer zeiden dat ze juist zouden afhaken als de varkens bleven leven. Kortom, gesprekstof te over. In november is het dan echt zo ver. In de slachtmaand zal het requiem klinken en worden de varkens door een zelfslachtende slager geslacht. Er zullen diverse producten van het vlees worden gemaakt en de hulpboeren mogen als eerste aanschuiven om te proeven. De ervaringen worden op allerlei manieren vastgelegd en verspreid. En wie weet, leidt het gesprek aan tafel tot een andere kijk op de veehouderij en op de eigen consumptie.